Najlepsi lekarze wykonujący parotidektomię – TOP 3 lekarzy

Dr Przemysław Ciesielski jest chirurgiem ogólnym. Specjalizację ukończył w 2008 roku. Ukończył Warszawski Uniwersytet Medyczny w 1999 roku. Stopień doktora nauk medycznych uzyskał w 2010 roku. Jego rozprawa doktorska dotyczyła oceny badań klinicznych i rektoskopowych w diagnostyce chorób jelita grubego u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka raka jelita grubego.

Jego szkolenie w zakresie proktologii i chirurgii kolorektalnej obejmuje formalne kursy i staże. Ukończył kursy proktologiczne w St. Rota Hospital w Vercelli w 2021 i 2022 roku oraz w Kolonii w 2016 roku. Odbył staże kliniczne z chirurgii ogólnej na Uniwersytecie Medycznym w Wiedniu w 2014 roku oraz na Uniwersytecie w Magdeburgu w 2015 roku. W latach 2005-2013 odbył liczne staże w Oddziale Proktologii Szpitala Solec w Warszawie. Uczestniczył w zaawansowanych warsztatach chirurgii kolorektalnej w Poznaniu i Łodzi. Ukończył również kursy w St Mark’s Hospital w Londynie, w tym „Frontiers in Colorectal Diseases” oraz „Advanced Colorectal Workshop”.

Dr n. med. Paweł Grochowicz to proktolog z prawie 40-letnim doświadczeniem. Pracuje w Warszawskim Centrum Proktologii w Szpitalu św. Elżbiety. Leczy hemoroidy, przetoki i ropnie odbytu, szczeliny odbytu, nietrzymanie stolca oraz torbiele włosowate. Wykonuje również kolonoskopię i polipektomię jelita grubego.

W latach 1979–2016 pracował w Oddziale Proktologii Szpitala Solec, ośrodku referencyjnym i jedynym tego typu w Polsce. Od 2016 roku pracuje w Warszawskim Centrum Proktologii w Szpitalu św. Elżbiety. Tam opracowuje i wdraża nowe metody oraz prowadzi prace diagnostyczne, rehabilitacyjne, badawcze i dydaktyczne. Centrum jest siedzibą Polskiego Klubu Koloproktologii.

Role akademickie i badawcze: Instytut Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN (1979–1997). Stypendysta DAAD na LMU w Monachium (1983–1984). John Hunter Hospital, University of Newcastle, Australia (1989–1996). Tam był dyrektorem jednostki ds. badań nad przeszczepami oraz głównym pracownikiem naukowym (1991–1996).